Son Ders: Aşk ve Üniversite benim için beklentimin üzerinde çıkan filmlerden biri oldu. İlk başlarda klasik bir üniversite filmi izleyeceğimi düşünmüştüm ama ilerledikçe aslında dostluk, sevgi, fedakârlık ve hayata bakış açısıyla ilgili çok daha derin bir hikâye anlattığını fark ettim. Film boyunca hem duygusal hem de eğlenceli anlar vardı ve bu denge çok iyi kurulmuş. Gereksiz uzatılan sahneler yerine hikâyeyi destekleyen olaylar vardı, bu yüzden izlerken sıkılmadım.

Oyunculuklar oldukça başarılıydı. Karakterler yapay durmuyor, yaşadıkları olaylara verdikleri tepkiler gerçekçi hissettiriyordu. Özellikle öğretmen ile öğrenciler arasındaki ilişki, sadece okul ortamını değil, insanların birbirlerinin hayatına nasıl dokunabileceğini de güzel şekilde gösteriyor. Bazı sahnelerde gülümsedim, bazı sahnelerde ise gerçekten duygulandım. Filmin en sevdiğim yanı da buydu; tek bir duyguya odaklanmak yerine farklı hisleri bir arada yaşatmayı başarıyor.

Ayrıca film sadece aşk temasını işlemiyor. Hayatta karşımıza çıkan zorluklar, doğru karar vermenin önemi, geçmişle yüzleşmek ve insanlara bırakılan güzel izler gibi konular da başarılı şekilde ele alınmış. Verdiği mesajlar göze sokulmadan, doğal bir akış içinde anlatıldığı için daha etkileyici geliyor. Müzikleri de sahnelere çok yakışmış ve filmin duygusunu güçlendirmiş.

Günümüzde benzer konulu birçok film olmasına rağmen, Son Ders: Aşk ve Üniversite kendine özgü sıcak atmosferiyle farklı bir yerde duruyor. Film bittikten sonra karakterleri ve anlatmak istediği mesajları bir süre düşünmeye devam ettim. Bana göre sadece vakit geçirmek için değil, güzel bir hikâye izlemek isteyenlerin de şans vermesi gereken bir yapım. Çok yüksek tempolu bir film bekleyenler için uygun olmayabilir ama duygusal, samimi ve anlamlı hikâyeleri sevenlerin beğeneceğini düşünüyorum. Ben izlediğime kesinlikle pişman olmadım ve fırsatı olan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.